Shida ina mkao wake. Kidevu chini, mabega yamejikunja, macho yamegandamana na zile sentimita chache mbele ya uso — skrini, bili, aya ileile ya wazo lilelile la wasiwasi. Tatizo linajaza uwanja wako wote wa kuona kwa sababu umeufanya uwanja wako wa kuona uwe na ukubwa uleule wa tatizo.

Mtunga zaburi anaanzia mahali pa ajabu: si kwenye jibu, bali kwenye mwendo wa shingo. Nitayainua macho yangu. Kisha, hapo tu, linafuata swali — msaada wangu utatoka wapi? Mpangilio huo ndio siri yote. Hafumbui mambo kwanza kisha akatazama juu. Anatazama juu, na swali linawezekana. Usikivu unatangulia. Msaada huingia kwa mlango ambao ni lazima uwe umeuelekea.

Huhitaji kuamini lolote ili kulijaribu hili. Nenda dirishani. Tafuta kitu cha mbali kabisa unachoweza kukiona — tuta la milima, paa la nyumba, mwisho wa barabara — na uyaache macho yako yatulie hapo kwa dakika moja. Angalia umbali unavyoifanyia akili: vitu vinarudia ukubwa wake halisi. Mtunga zaburi anasema msaada unatoka kwa aliyekiumba hicho unachokitazama. Anza pale alipoanzia yeye. Inua macho kabla ya kuuliza.