Zatrzymajcie się.

Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi.”

Panie, serce moje nie jest wyniosłe ani oczy moje dumne; nie zajmuję się sprawami wielkimi ani zbyt cudownymi dla mnie. Doprawdy, uciszyłem i uspokoiłem duszę moją jak dziecko odstawione od piersi przy swojej matce; jak odstawione dziecko jest dusza moja we mnie.

Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię. Duszę moję posila.

Duszo moja, czekaj w ciszy na samego Boga, bo od niego pochodzi moja nadzieja. On sam jest moją skałą i moim zbawieniem, moją twierdzą — nie zachwieję się.

Oczy moje podnoszę na góry, skądby mi pomoc przyszła. Pomoc moja jest od Pana, który stworzył niebo i ziemię.

Zamilknij przed Panem i czekaj na niego cierpliwie. Nie gniewaj się na tego, komu się wiedzie na jego drodze, na człowieka, któremu udają się niecne zamysły.

Rozważcie to w sercach na swoich łożach i zamilknijcie. Sela. Spokojnie się położę i zasnę, bo ty sam, Panie, sprawiasz, że mieszkam bezpiecznie.