Walang Sumulat ng Devotional Mo

Noong ika-19 ng Agosto, inilathala ng AI-detection firm na Originality.ai ang isang pag-aaral na may bilang na parang imbento: sa 2,034 na paperback tungkol sa relihiyon na sinuri nito sa Amazon — nasa wikang Ingles, may rating na apat na bituin pataas, kalat sa 14 na kategorya ng paniniwala — 63 porsiyento ang na-flag bilang malamang na isinulat ng AI. Nangunguna ang Witchcraft sa 78 porsiyento, sinundan ng Hinduism sa 76 at Taoism sa 74. Ang kategoryang pinakahindi ginalaw ng mga makina, sa 22 porsiyento, ay Satanism. Inilabas ng Publishers Weekly ang mga natuklasan sa ilalim ng headline na hindi na nag-abalang maging maingat: “AI Invades Religion Books on Amazon.”

Totoo ang mga caveat, kaya ilatag na natin agad. Nagbebenta ang Originality.ai ng AI detection, ibig sabihin may komersiyal itong interes na mahanap ang hinahanap nito. Probabilistiko ang detection — ang iskor na 50 pataas ay nangangahulugang “malamang AI,” hindi “napatunayang AI” — at madaling kumiling ang maliliit na kategorya. Walang makapagtataas ng isang partikular na libro at makapagsasabi nang may katiyakang walang taong sumulat nito.

Ngunit nakaliligtas ang hugis ng natuklasan kahit sa maluwag na error bars, at madaling paniwalaan ang ekonomiyang nasa ilalim nito. Mas mura ang mga na-flag na libro — $16.84 sa karaniwan laban sa $18.96 ng mga malamang na isinulat ng tao — at mas maikli, 170 pahina laban sa 208. Kusang sumusulat ang business model: mag-type ng prompt, i-upload ang output, baratin ang kompetisyon nang dalawang dolyar, ulitin. Tinatawag ito ng mga may-akda ng pag-aaral na modernong anyo ng affinity fraud — nilalamang idinisenyo upang hilahin ang pinaniniwalaan na ng isang relihiyosong tao, ibinebenta pabalik sa kanya ng walang partikular na sinuman.

Bakit mahalaga

Palaging tumatakbo ang espirituwal na pagbabasa sa isang tahimik na pagpapalagay: may tao sa kabilang panig ng pahina. Kapag dinampot mo si Thomas Merton, o si Rumi, o isang gutay-gutay na paperback tungkol sa dalamhati at panalangin, bahagi ng binabasa mo ang halagang ibinayad — ang mga taon, ang pagdududa, ang partikular na buhay na kinailangang isabuhay bago umiral ang mga pangungusap na iyon. Kaya kayang humawak sa iyo ng ganoong mga libro. Isinulat ang mga ito ng taong may humawak din sa kanya, o wala, at inamin niya iyon.

Ginagaya ng isang generated na devotional ang tono ng halagang iyon nang hindi nagbabayad ng kahit ano. Makinis ang mga pangungusap, dumarating ang ginhawa ayon sa iskedyul, at walang anuman sa likod ng mga ito ang kailanman napuyat. Hindi ito eksaktong erehiya. Mas katulad ito ng voicemail mula sa isang silid na walang laman.

Sulit pagtigilan

Narito ang detalyeng dapat magpabagal sa iyo: mga librong may magagandang review lamang ang sinuri ng pag-aaral. Binigyan ng tunay na mga mambabasa ang gawang-makinang pag-aliw na ito ng apat na bituin pataas. Hindi iyon paratang sa mga mambabasa — impormasyon iyon tungkol sa kung ano talaga ang hinahanap ng marami sa atin kapag inaabot natin ang mga salitang panrelihiyon. Isang bagay na nagpapakalma. Isang bagay na sumasang-ayon sa atin. Isang bagay na walang gasgas. Kayang gumawa ng eksaktong ganoon ang isang language model, sa walang-hanggang suplay, magpakailanman.

Na, kakatwa, ay isang regalong nagbibigay-linaw. Nagaling na ang mga makina sa isang partikular na uri ng espirituwal na pagsulat — ang uring nagpapatahan sa iyo — at pinipilit nito ang isang tapat na tanong tungkol sa kabilang uri, ang uring kumakausap sa iyo, gumagambala sa iyo, at humihingi ng kapalit. Walang model na nakikipagkumpitensiyang isulat iyon, dahil walang naghahanap niyon nang alas-11 ng gabi habang naka-enable ang one-click purchase.

Kaya bago dumapo sa cart mo ang susunod na paperback na kaaya-aya ayon sa algorithm: huminto. Itanong kung ano talaga ang binibili mo — pampakalma o engkuwentro. Ang 63 porsiyento ay hindi talaga kuwento tungkol sa AI. Salamin ito, na may diskuwentong halos dalawang dolyar.