Antonio Abad
Ibinigay ang lahat at isinara ang pinto nang dalawampung taon para malaman kung ano ang natitira sa kaniya.
- Nabuhay
- mga 251 – 356
- Kapistahan
- Enero 17
- Tradisyon
- Kanluran at Silangan
- Debosyon
- Bago ang Kongregasyon; iginagalang ng mga Katoliko, Ortodoksong Silangan, Ortodoksong Oriental, Anglikano at Luterano, na lahat ay nagdiriwang tuwing 17 Enero; ginugunita siya ng Simbahang Coptic tuwing Tobi 22 (30 Enero)
- Patron ng
- Mga monghe at ermitanyo, gumagawa ng basket, tagahukay ng libingan, mga alagang hayop; dinadalanginan laban sa sakit sa balat
Bandang dalawampu siya, bagong ulila, nakaupo sa isang simbahan sa nayon sa Ehipto nang marinig niyang binabasa ang isang linya tungkol sa pagbebenta ng pag-aari at pagbibigay nito sa mahihirap. Uuwi na lang ang karamihan pagkarinig noon. Ipinagbili ni Antonio ang lupain ng pamilya, may inilaan para sa kapatid niyang babae, at naglakad palabas, lampas sa huling patubigan.
Saka niya ginawa ang mas mahirap. Nasa kalagitnaan siya ng tatlumpu nang ikulong niya ang sarili sa isang iniwang kutang Romano sa tabi ng Nilo nang halos dalawampung taon, may pagkaing iniaabot sa ibabaw ng pader. Sabi ng kaniyang biyograpong si Athanasius, nang wasakin ng mga kaibigan ang pinto, isang wasak na tao ang inaasahan nila at isang lubos na karaniwang tao ang natagpuan: panatag, hindi nagmamadali, hindi baliw at hindi sira.
Iyon ang bahaging dapat itago. Hindi paraan ang disyerto para umiwas sa tao — lumabas siya at hindi na sila umalis sa kaniya. Pag-aalis iyon ng lahat ng bagay na dating sumasagot para sa kaniya.
- Namatay: Thebes
- Isinilang: Coma
359 · mga simbahang nakatala sa Wikidata — kasingkumpleto lang ang mapa ng talaang iyon, at nakakiling ito sa Europa